damschool nico konijn

Donderdag 24 en vrijdag 25 september gaat Ton Sijbrands proberen het wereldrecord blind simultaan dammen te brengen op 28 borden !!!
In het sportprogramma Holland Sport van afgelopen maandag had Ton een mooi intervieuw met Wilfried de Jong.

In 1999 begeleidde ik enkele jeugdspelers van SNA naar de CAT selektiedag. Deze werd voor deze gelegenheid gehouden in hetzelfde gebouw als waarin Ton toen een poging deed om het record op 20 borden te brengen. In het gebouw van sponsor Goudse Verzekeringen.

Ook Stef Keetman reed met mij mee. Stef was door Harm Wiersma gevraagd om te helpen bij de analyses.
Harm maakte gebruik van, het door Stef ontworpen, computerprogramma Truus.
Omdat Harm niet zo handig was met Truus had hij voor de zekerheid Stef gevraagd om er bij te zijn.

Hans Vermeulen, de huidige voorzitter van de Noordhollandse dambond, was uitverkoren om een van de twintig tegenstanders te zijn. In het maandblad Dammen (nr.141) deed Hans op een geweldige manier verslag van deze geslaagde recordpoging van Ton.
Na een prachtig verslag van zijn eigen partij tegen de grootmeester geeft hij de lezer in de laatste alinea van zijn verslag een prachtige impressie weer als hij toeschouwer geworden is van de resterende partijen.
Dit gedeelte neem ik in het geheel over van het verslag van Hans.

Ik volg de recordpoging de rest van de avond als toeschouwer en wens niets te missen. Op het grote scherm zie ik voor het eerst de blindspeler bezig. Afwisselend zijn de armen gevouwen of laat hij zijn hoofd rusten in zijn handen. Zijn ogen zijn voortdurend in beweging. Af en toe draait hij met zijn stoel. Met grote regelmaat volgen rustig de zetten die hij speelt. Indien wederom een tegenstander het heeft opgegeven, noteert hij dit op de namenlijst die voor hem ligt. Ik kijk minuten lang naar het scherm en kan maar niet bevatten dat dit mogelijk is. Tegelijkertijd besef ik wat voor unieke historische gebeurtenis we deze dag meemaken. Indien wij dammers voldoende zouden beseffen met welk een enorme prestatie de grootmeester bezig was, en we zouden die bewondering kunnen omzetten in enthousiasme en emotie, dan zou het gebouw van de Goudse Verzekeringen te klein geweest zijn om alle toeschouwers te herbergen. Maar dammers zijn over het algemeen erg ingetogen en lopen niet te koop met hun emoties. De emoties zijn bij dammers en dampubliek latent aanwezig. Zij delen hun gedachten en wisselen mogelijke toekomstbeelden met elkaar op het dambord uit. Een klein deel wordt slechts op het bord gerealiseerd, terwijl een veelvoud van die gedachtespinsels in analyses naar voren kan komen. Het is in mijn optiek in feite opzienbarend dat bij zo'n grote prestatie minder mensen aanwezig zijn dan bij een gemiddelde wedstrijd van bijvoorbeeld Sparta. Die voetbalclub, die eveneens door de Goudse Verzekeringen gesponsord wordt, ontlokte de directeur van dit bedrijf de snedige opmerking: "Als je sponsor van Sparta bent, moet je goed tegen je verlies kunnen"... Hoe moeten we de prestatie van de blindspeler inschatten in vergelijking met andere sportprestaties ? Ik weet dat het niet te vergelijken is. Dit is te bijzonder en te indrukwekkend. Ik troost me met de gedachte: hoe groter het wonder, hoe kleiner het publiek !  

In de Volkskrant van maandag 8 november 1999 stond een uitgebreid verslag van de geslaagde recordpoging.
Ik neem ook hier het laatste gedeelte van dit verslag over.

De PR-man van Goudse Verzekeringen was Dannie Doesburg, zoon van de oud-doelman van Sparta, PSV en het Nederlands elftal Pim Doesburg, heeft zelf ondervonden dat het supergeheugen van Sijbrands zich niet tot het damspel beperkt.
"Onlangs zag ik Sijbrands voor het eerst en toen ik vertelde dat ik de zoon van Pim was, vertelde hij me precies wanneer mijn vader zijn eerste wedstrijd speelde in het betaald voetbal, waar, tegen wie, de uitslag en wie er in die wedstrijd scoorden".